Losowy plakat

Polecamy

SDA "Petroklezja" zostało założone w październiku 1970r. Przez ks. Henryka Szydlika "Halicz". Młodzież spotykała się wówczas regularnie co najmniej dwa razy w tygodniu. Podczas spotkań rozważano Pismo Św., prowadzono dyskusje na tematy dotykające młodych ludzi, dotyczące religii, moralności, rodziny. W spotkaniach często uczestniczyli zapraszani do Petroklezji goście, zarówno księża, jak i osoby świeckie - misjonarze, bibliści, psycholodzy, wykładowcy Wyższego Seminarium Duchownego w Płocku. Organizowano również spotkania z lekarzami, specjalistami w temacie planowania rodziny.

We wspólnocie przeżywano święta, uroczystości kościelne, tradycyjnie młodzież z Duszpasterstwa przygotowywała corocznie jeden z ołtarzy na Święto Bożego Ciała, organizowano rekolekcje, spotkania opłatkowe. Przy Petroklezji działała również studencka "Oaza". W młodym człowieku kształtowano postawę dążenia do jedności chrześcijan, o czym świadczy m.in. wzmianka w kronice o spotkaniu z proboszczem parafii prawosławnej w Płocku.

Młodzież Petroklezji spędzała wspólnie także wolny czas poświęcając go na relaks, wspólną zabawę, odpoczynek. Tradycją Duszpasterstwa było organizowanie "Andrzejek", "Ostatków", "Sylwestra" czy imprez imieninowych. Tutaj kwitło studenckie życie towarzyskie. Również wakacje młodzież spędzała razem ze swoim duszpasterzem na obozach, rajdach, gdzie wypoczynek wakacyjny połączony był z formacją duchową młodego człowieka. W okresie nauki organizowano dla młodzieży dodatkowe formy kształcenia, takie jak kursy  językowe.

Przy Duszpasterstwie działały drużyny siatkówki i koszykówki oraz piłki nożnej.

 

Petroklezja to również wspólne pielgrzymki, szczególnie na Jasną Górę, gdzie młodzież akademicka z całej Polski spotykała się co roku, to także udział w Płockiej Pieszej Pielgrzymce na Jasną Górę. "Petroklezja" była inicjatorem grupy salezjańskiej, wówczas biało-pomarańczowej. Szczególnym przeżyciem dla ówczesnej młodzieży była peregrynacja kopii cudownego obrazu Jasnogórskiego w Płocku w 600-lecie Matki Boskiej Królowej Polski.

 

Kształtowanie młodego człowieka opierało się również na bliskości z ludźmi kultury. Do Duszpasterstwa zapraszano aktorów, muzyków, mistrzów pióra. Przy Petroklezji działał zespół muzyczny SPES, który posługiwał w różnych uroczystościach. Zespół brał udział z sukcesami (2 razy I miejsce, 1 raz II miejsce i 1 raz III mejsce) w Festiwalu Piosenki Maryjnej MARIA SONG, zapoczątkował tradycję organizowania na płockiej Stanisławówce "Cecyliady", uczestniczył w Tygodniu Kultury Chrześcijańskiej i w Mszach Świętych za Ojczyznę oraz Wieczornicach Patriotycznych. . W 1989 roku członkowie zespołu odwiedzili w Rzymie Ojca Świętego Jana Pawła II.


Petroklezja prowadziła także działalność charytatywną. W latach 80-tych, a więc w okresie kryzysu gospodarczego w Polsce, młodzież aktywnie pomagała przy rozdzielaniu darów zagranicznych - żywności, środków piorących i odzieży, przeznaczonych dla parafian i poszkodowanych przez powódź. Grupa charytatywna pomagała również w aptece leków zagranicznych, które były przywożone głównie z Francji.


W związku z tym, że pierwsze lata działalności Duszpasterstwa przypadają na okres szczególny w historii kraju, Petroklezja stanowiła unikalne forum dyskusji i bardzo odważnego, jak na ówczesną rzeczywistość, wyrażania swoich poglądów na tematy społeczne i polityczne. Historia, która się wtedy kształtowała, ma swoje odzwierciedlenie w dekoracjach Szopek Bożonarodzeniowych i Grobach Pańskich z tamtego okresu, które przygotowywane były przez młodzież Petroklezji wraz z duszpasterzem ks. Walerianem. Za taką działalność Petroklezjanie byli ścigani przez funkcjonariuszy SB i nagabywani do współpracy, ale dzielnie odparli te ataki. W kronikach zapisano dość szczególne życzenia na Święta Bożego Narodzenia roku 1981, a więc z okresu stanu wojennego: "aby za rok powitać Święta Narodzin Bożego Dziecka w odnowionym, oczyszczonym i spokojnym kraju, gdzie każdy człowiek miałby prawo do własnych myśli, sądów, opinii i dążeń." Główną treścią Mszym Świętej i modlitw młodych ludzi były prośby "za Ojczyznę skutą kajdanami zła, grzechu, ukrytą za czarnymi chmurami strachu", o ratunek dla Polski, o uwolnienie uwięzionych, miłość bliźniego, ratunek dla zrozpaczonych. Szczególne miejsce w kronikach poświęcono osobie zamordowanego w 1984 roku ks. Jerzego Popiełuszki oraz Pielgrzymce Narodowej Nadziei, jak nazywano wizytę Ojca Świętego w Polsce w czerwcu 1983 roku.


Zmiana sytuacji politycznej kraju po 1989 roku zaowocowała późniejszą współpracą Duszpasterstwa również z władzami lokalnymi. Pielgrzymkę Ojca Świętego do Polski w 1991 roku i Jego wizytę w Płocku, młodzież akademicka przeżywała już w zupełnie odmienionych nastrojach.